Blog

Dokąd nas to wszystko prowadzi?” „Dlaczego tego wcześniej nie widziałam?” „Jak mogłem nie zauważyć, że Ją tracę ?” „Dlaczego On to robi, czy nie widzi, że rani mnie, rani siebie ?” „Nie chcę wyrażać dalej zgody na takie zachowanie!” „Przecież robię dla Niego wszystko, kocham Go, tak mocno..”. „Nie rozumiem dlaczego kolejny raz, dzieje się tak samo, nie umiem znaleźć wyjścia z tej „szklanej pułapki”? „Musiałam to zrobić, bo nie czułam się już sobą”. ” Wyszedłem, aby zamknąć za sobą przeszłość”. „Nie mam już sił, aby rano wstać i zmusić się do pracy”. 

Tysiące pytań, tysiące indywidualnych odpowiedzi, prób zrozumienia przyczyny aktualnego stanu spraw. Efekt : ból, strach,  niepokój, spadek samooceny, wypalenie w związku i/lub  pracy, wyczerpanie, spadek formy psychofizycznej, choroba „duszy”, choroby ciała.

Problemem jest zazwyczaj to, że te pytania wybrzmiewają w nas dużo wcześniej, zanim dochodzi do sytuacji, gdy stoimy pod  ścianą. Mgła niewiedzy, nie pojawiła się nagle, i nagle też nie opadnie. Spojrzenie z perspektywy na sytuację i jednoczesne zanurzenie się w sobie, daje zwykle olśnienie i zrozumienie przyczyn takiego stanu rzeczy. 

Bazą każdej odpowiedzi jest synteza wyznawanych przez nas wartości i generowanych życiowo postaw, w relacjach nas samych ze sobą, oraz z innymi ludźmi. Zadbanie o swoje potrzeby i perspektywę ich realizacji we współczesnym świecie, daje odpowiedź na ile jesteśmy tolerancyjni, jak i na ile ważna jest dla nas nasza wolność.

Tolerancja i wolność, są spójne ze sobą pod warunkiem jasnego określenia granic, czym są one dla kogoś i do czego prowadzi odczucie ich braku. 

Tolerancja 

Pomimo, że pojęcie to ma szerokie socjologiczne znaczenie, mnie osobiście najbardziej zapadła w pamięć definicja prof. Andrzeja Zolla ( Rzecznika Praw Obywatelskich 2000-2006):

„Tolerancja to postawa wobec drugiego człowieka, szanująca jego odmienność. Tolerancja oznacza uznanie prawa drugiej osoby do różnienia się ze mną. Oznacza uznanie tego, że każdy człowiek, ze względu na jego indywidualną godność ma prawo do własnych poglądów, przekonań, sposobu zachowania się. Oznacza także oczekiwanie przeze mnie od innych poszanowania moich przekonań i mojego prawa do różnienia się z innymi.” 

W tym ujęciu tolerancja, to połączenie empatii i asertywności. Tolerując  czyjeś poglądy nie musimy się zgadzać z jego wizją świata, ale okazując atencję z użyciem empatii, zwiększamy  swój światopogląd oraz kształtujemy granicę naszej asertywności.

Tolerancja nie musi być jednak jednoznaczna ze zrozumieniem i akceptacją. Szacunek daje przestrzeń dla wolności wyboru i odczucia wartości drugiego człowieka.  Tak realizująca się tolerancja, chroni  prawo do intymności, indywidualnych wyborów, ustanawia poczucie bezpieczeństwa w pierwszej linii  egzystencjonalnymi potrzeb.

Taka też postawa pozwala nam świadomiej funkcjonować w relacjach z innymi ludźmi: w  rodzinie, środowisku pracy, w naszej małej  i większej społeczności.  Tolerancja to  bezsprzecznie jedna z najbardziej nośnych wartości współczesnego świata.  Ewoluuje z prędkością internetu, bo ten nośnik komunikacji pozwala nam śledzić różnorodność ludzkich potrzeb, odrębność i przenikanie się kultur, zmian zachodzących  w świecie.  Możliwym jest, że będzie też kolejnym wielkim hasłem (r)ewolucji życia na ziemi, obok wolności i kolektywnej równości.